Τι καλά.

Οι παρενέργειες της καραντίνας στην Καρμενσίτα γνωστές. Βαριέται πολύ, θέλει τις φίλες της, δεν ξέρει τι να κάνει. Έχει πάρα πολλά βιβλία αδιάβαστα αλλά διαβάζει μόνο πριν τις 7 το πρωί (αν ξυπνήσει) και μετά τις 8 το βράδυ που θα της πούμε ότι είναι ώρα για ύπνο. Έχει ψηφιδωτό, παζλ, εργόχειρα αλλά βαριέται να κάμει οτιδήποτε. Της λέω να συγυρίσει λίγο το δωμάτιο της τουλάχιστον, βαριέται. Κάπως έτσι την τελευταία βδομάδα.

Χτες την ένωσα με τον παπά μου μέσω skype για να διαβάσουν ελληνικά και μαθηματικά αφού είχε και μάθημα το απόγευμα και να μπορέσω εγώ να δουλέψω (ο παπάς μου δεν έχει και τι να κάμει όλη μέρα, είναι και πιεστικός οπότε δεν θα τελειωναν σε πέντε λεπτά - win για μένα)..

Ο ΦΑ χτες σε μια κατάσταση ακατάπαυσης ομιλίας. Ακόμα και την ώρα του φαγητού έκανε θορύβους. Έπαιζαν για αρκετή ώρα με τον Σεμπάστιαν αλλά πολλή φασαρία και εγώ με ημικρανία.

Φτάνει η ώρα του μαθήματος αργά το απόγευμα. Ενώνεται όλη η τάξη με τον δάσκαλο. Κάνα 40λεπτο το μάθημα. 

Βγήκε από το δωμάτιο της άλλο πλάσμα. Χαρούμενη μέχρι αηδίας. 

Συγύρισε το σαλόνι μόνη της χωρίς να της πω και μάζεψε και τα παιχνίδια των αγοριών.

Ζήτησε να φτιάξει ομελέττα μόνη της. Την βοήθησα με το τηγάνι. Ήταν πανευτυχής που έφτιαξε τέτοιο υπέροχο φαγητό. Το βγάλαμε φωτογραφία και θέλει να το ανεβάσουμε και στο instagram. 

Μου έκανε μασάζ στο κεφάλι για να μου φύγει η ημικρανία.

Επειδή με έβλεπε χάλια ανάλαβε να βάλει πυτζάμες του Σεμπάστιαν, και για να μας ξεκουράσει ακόμα περισσότερο διάβασε και τέσσερα παραμύθια στα αγόρια για να κοιμηθούν.

Γίνεται να έχουν μάθημα κάθε μέρα? Ε?