Ξανά από την αρχή...

Είπαμε στα παιδιά ότι τελείωσαν οι διακοπές. Άρα μπαίνουμε ξανά σε πρόγραμμα.

Η Καρμενσίτα διάβασε για το τεστ μαθηματικών της και ξεκίνησε να γράψει μια ιστορία για ένα διαγωνισμό.

Ο Φελίππε Αλόνσο δεν παραπονέθηκε πάρα πολύ για τα μαθήματα που έπρεπε να κάμει. Είχε μόνο θέμα με την σειρά. Ήθελε άλλη σειρά από αυτή που έστειλε η δασκάλα και ήθελε να κάμει αυτά που τους έβαλε για τις διακοπές «προεραιτικά» και δεν είχε δεκτεί να τα κάμει όταν έπρεπε. Θυμήθηκε τωρά.

Ο Σεμπάστιαν παρακολούθησε βιντεάκια με παραμύθια που έχουν ανεβάσει οι δασκάλες του σχολείου του. Θα του δώσω τις εργασίες που έχει και λόγια όταν μπορέσω εγώ να κάτσω μαζί του.

Είχα μια συνάντηση δουλειάς σήμερα. Εκεί που μιλώ με τους συναδέλφους, έρχονται κουνάμενα τα δυο μεγάλα παιδιά να μου προτίνουν να τους δίνω ένα ευρώ για να κάμνουν δουλειές. Όχι τις δικές τους. Από τις δικές μου. Χμμμ. Λες?

Σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω τον ΦΑ για να με θυμίζει να πίνω νερό. Είναι τόσο επίμονος, για να το πω ευγενικά, που θα πίνω το νερό απλά για να σιωπήσει.

Νομίζω η Καρμενσίτα είναι στην κουζίνα και μου ετοιμάζει νερό με γεύση αγγουράκι. Αν ήξεραν να μαγειρεύουν κιόλας θα ήταν ότι καλύτερο αυτή η καραντίνα.