Το ξέρω ότι δεν είναι η θεωρία μου που δουλεύει, ότι απλά μεγαλώνει αλλά από την άλλη δεν μπορώ να μην το παινευτώ. :) Κάπως καλύτερα είμαστε. Μια φορά στις δέκα αλλά πάλι κάνει και τούτο. Από χτες κατά την διάρκεια της μέρας μπαίνει στο "μεγάλο κρεβάτι". Οπότε και το τροπάριο αλλάζει. "Γιε μου, είσαι μεγάλο αγόρι. Όταν βαριέσαι σε παρακαλώ μην κλαις γιατί μου σπας τα νεύρα. Φώναξε μου και θα έρθω να πούμε ασυναρτησίες.". Ε σήμερα δούλεψε. Ξύπνησε και αντί να κλαίει φώναζε. Δική του εννοείται γλώσσα αλλά δεν έκλαιγε! ΔΕΝ ΕΚΛΑΙΓΕ. Και μου είπε και άλοου. Φυσικά αμέσως μετά έγινε βαζανί από το κλάμα, του έφτιαξα το γάλα του γιατί θεώρησα ότι πείνασε και μου έκανε εμετό. Ζήτω.
Εσυνήθισες τους εμετούς i guess :D
ΑπάντησηΔιαγραφήΠοτέ δεν συνηθίζω τέτοια πράγματα! :) Απλά δεν με ενοχλά τόσο γιατί προς το παρόν είναι γάλα και είναι μόλις το πιει. Δεν έχει αλλιωθεί. Είναι σαν να πιάσεις το πιπερό και να το αναποδογυρίσεις. Απλά καθαρίζεις την γερημία που έκαμες. :0)
ΑπάντησηΔιαγραφή