Μέρα δεύτερη.

 Μέρα δεύτερη

Ξύπνησα και κοιμούνται. Γιούπι. Κατεβαίνω ξεκινώ computer, ταίζω γάτο, τον βάζω σπίτι στο κρεβατάκι του, καιιιιιι κατεβαίνει κάτω η Καρμενσίτα. Οκ. Μιλάει αλλά δεν φωνάζει. Αφού είναι μόνη της, την ρώτησα αν θέλει τηγανίτες. Έβγαλε τα υλικά και είπε θα τις φτιάξει μόνη της. Πόμπα. Δουλειά εγώ και να έχω και πρόγευμα.

Στα 30 λεπτά ξυπνάει και ο Φελίππε Αλόνσο. Ήρθε κάτω με ένα δόντι μείον. Είπε της Καρμενσίτας να την βοηθήσει με τις τηγανίτες και του είπε ναι. Ε δεν γίνεται κάποιος άλλαξε τα παιδιά στον ύπνο τους. 

Αν δούμε όταν ξυπνήσει και ο Σεμπάστιαν.

……

Update: Οι τηγανίτες ήταν πόμπα. Άψογο πρόγευμα φάγαμε. 

Σήμερα δεν είχε αέρα. Βγήκαν έξω. Λέω, άψογα. Θα δουλέψω ήσυχα. Σκατά. Μιλούσα με συνάδελφο και τους απαντούσε γιατί ακούγονταν σαν να ήταν δίπλα στο μικρόφωνο. 

Ο γάτος κοιμάται εδώ και 4 ώρες εδώ δίπλα. Φρόνιμος.

Αν εξαιρέσεις ένα επεισόδιο του είδες «μάμα με είπε ηλίθια» «όχι δεν είπα έτσι πράμα» …σχετικά ήρεμο πρωινό. Είδαν κάνα 40λεπτο τηλεόραση. Η Καρμενσίτα ζωγραφίζει και τα αγόρια παίζουν παιχνίδι τα δυο τους.

……

Update: Το απόγευμα κύλησε ύποπτα ήρεμα. Εκτός από τις φορές που ήρθαν να διακόψουν τα τηλεφωνήματα που είχα να κάμω, κατά τα άλλα συνεργάστηκαν, έπαιξαν, ζωγράφισαν.. και τώρα μου ανακοίνωσαν ότι αντί να βγουν έξω, επειδή έχει ήλιο και δεν είναι καλό για την υγεία, θα μείνουν μέσα να δουν τον Μάγο του Οζ, και έχουν συμφωνήσει όλοι. 

Μπόρεσα και δούλεψα ανενόχλητη.

Κάπου θα γίνει έκρηξη. Το νιώθω.