Μία ώρα.

Η διαφορά της μιας ώρας ύπνο.
Στα παιδιά μου.
Κατακρίβεια στον Φελίππε Αλόνσο. Χτες ο πάτερ Φαμίλιας θα αργούσε να έρθει σπίτι, οπότε τους είχα όλη μέρα μόνη μου.

Μέχρι να τελειώσει το μάθημα των Αγγλικών η Καρμενσίτα, είδαμε με τον ΦΑ τα μαθήματα του στο αυτοκίνητο (ο Σεμπάστιαν είχε διάθεση να ζωγραφίσει οπότε μας άφησε στην ησυχία μας).

Στο σπίτι τέλειωσε η Καρμενσίτα τα δικά της μαθήματα, τους έφτιαξα αυγά, καπήρες (βραβείο μαγειρικής), και στις 7 ήταν στο κρεβάτι τους.

Τους διάβασα και μισό βιβλίο. 7:25 έκλεισα το φως. 7:41 κοιμόντουσαν και οι τρεις. Ενώ συνήθως πάνε μέχρι τις 8:45.

Ερχόμαστε στο σημερινό πρωινό.

6:30 ξύπνησε ο ΦΑ μόνος του. Στις 7 παρά που σηκώθηκα εγώ τον βρήκα ντυμένο, έτοιμο για το σχολείο, και είχε βοηθήσει και τον Σεμπάστιαν να ντυθεί. Του βρήκε ρούχα και τον έντυσε!!! Σε όλη την ετοιμασία για να φύγουμε από σπίτι ήταν χαρούμενος. Έφτιαξε και το σάντουιτς του για το σχολείο μόνος του.

Έμεινε να μπει στο αυτοκίνητο και να πάει μόνος του σχολείο.

Και μπαίνει το ερώτημα εδώ. Αξίζει να τους βάζεις πιο γρήγορα να κοιμηθούν και ας περνάς πιο λίγο χρόνο μαζί τους τις καθημερινές ή να τους βάζεις πιο αργά για να τους βλέπεις περισσότερο αλλά να έχει ιδιοτροπίες την επόμενη. Εγώ νομίζω καταλάβατε τι προτιμώ.

Υ.Γ. Μόλις μου ήρθε αναλαμπή. Δεν κοίταξα να δω αν όντως τον έντυσε εντάξει τον Σεμπάστιαν. Μου φάνηκε εντάξει. Ελπίζω να του φόρεσε κάλτσες. Χαααααα. Βραβείο μάνας θέλω.