.

Ξεκίνησα να γράφω για το αίσθημα που προκαλώ στους τέσσερις συγκάτοικους μου. Την Παρασκευή σχόλασα, πήγα σπίτι και άκουσα ότι πριν να πάω ήταν μια χαρά. Δεν υπήρχε ένταση στο σπίτι γενικώς.

Οκ.

Σκεφτόμουν να γράψω διάφορα αλλά μου ήρθε μετά το βάζο των αναμνήσεων.

(Αν δεν έχετε υπόψη το βάζο των αναμνήσεων, γεμίζουμε ένα βάζο με σημειώσεις από μικρά πράγματα που μας έφτιαξαν την διάθεση, και στο τέλος του χρόνου το ανοίγουμε και τις διαβάζουμε. Το είχα κάνει πειραματικά μέσα στο 2019, 10 σημειώσεις όλες και όλες θυμηθήκαμε να βάλουμε αλλά είχε πλάκα όταν τις διαβάσαμε που φέτος είπαμε να το δούμε πιο ζεστά. Είναι αυτές οι αμερικανιές που τις κοροϊδεύω στην αρχή αλλά είναι τελικά χαριτωμένες.)

Λοιπόν, κατάλαβα ότι τελικά εδώ μέσα έγινε το βάζο των αρνητικών μου αναμνήσεων (εκτός από αυτά που θέλω να θυμάμαι από τα καλικαντζαράκια μου).

Να θυμάμαι να γράφω και πιο ευχάριστα.

Στόχος για αυτή την βδομάδα να βάζω στο πλυντήριο τις κάλτσες ζευγάρια και όχι μόνες τους. Θα επανέλθω. Στο θέμα με τις κλάτσες.