Οι ώρες στο αυτοκίνητο και η προσπάθεια να τους κρατήσω
απασχολημένους κάποιες φορές έχει την πλάκα του.
Ήθελα το απόγευμα μόλις πάμε σπίτι ο Φελίππε Αλόνσο να
συγυρίσει τα βιβλία στο δωμάτιο του. Είπα να του πω ξανά την ιστορία με το «φάε
τον βάτραχο σου».
Του εξήγησα ότι αν έχει μπροστά του ένα πιάτο μπιζέλι, ένα
πιάτο σολομό και ένα βάτραχο και πρέπει να φάει και τα τρία οπωσδήποτε, βολικό
είναι να ξεμπερδεύει με τον βάτραχο και να μείνουν τα καλούδια για μετά.
Οπότε του είπα ότι όση ώρα θα τρώω εγώ τον βάτραχο μου (ή
αλλιώς σιδέρωμα), και η Καρμενσίτα τον δικό της (συγύρισμα του δωματίου της), αυτός
θα φτιάξει τα ράφια με τα βιβλία τους που έχουν τελευταίως ξεφύγει.
Το ωραίο όση ώρα μιλούσαμε και συζητούσαμε είχαμε δεύτερη φωνή
τον Σεμπάστιαν να παραπονιέται κάθε πέντε λεπτά ότι δεν θέλει να φάει βάτραχο.
Χτες το κόλπο δούλεψε. 15 λεπτά τρώγαμε βάτραχο και οι
τρεις. 😊
Έεεελα! Πολύ ωραία φάση!
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα μου το λέω κι εμένα όταν έχω οικιακά!
Μόνο που θα αλλάξω το μπιζέλι με μια σοκολάτα ή έναν μπακλαβά, ας πούμε, γιατί δεν μου αρέσουν τα μπιζέλια και θα μένει η τρίτη δουλειά για άλλη μέρα!
Να σε 2-3 ακόμα βλογ θα πάω και μετά θα φάω το βάτραχό μου (ναι κι εμείς οι αρτίστες σιδερώνουμε)!
Ο Σεμπάστιαν θεούλης!
Το Φάε τον Βάτραχο είναι από αυτά που διαβάζω κατά καιρούς και λέω δεν είναι για μένα αυτά τα αυτοβοηθητικά. Βρήκα ότι αυτό το συγκεκριμένο κάποιες φορές βοηθά. Ειδικά όταν και εγώ μετά λέω του εαυτού μου ότι θα του δώσω σοκολατίτσα. :)
ΔιαγραφήΚαλή χρονιά Κλούλες!🎈
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή χρονιά και στο δικό σου σπιτικό.
Διαγραφή