Προσπαθώ να εξηγήσω του Φελίππε Αλόνσο ότι πρέπει να
είναι πιο ευγενικός με τον Σεμπάστιαν. Μπας και σταματήσει ο Σεμπάστιαν να
αρπάσει τα πράματα και να θυμώνει. Τον άκουσα που του φώναζε να μην πιάνει τα
βιβλία και να τα βάζει στο πάτωμα αντί στην θέση τους. (Τους έχω δυο ράφια στο
ύψος του καθενός. Του Σεμπάστιαν είναι αυτά με χοντρές σελίδες μπας και
γλυτώσουμε τα υπόλοιπα βιβλία).
Του φώναξα του ΦΑ να έρθει έξω από το δωμάτιο και του
είπα να είναι πιο ευγενικός για να μάθει και ο Σεμπάστιαν να ακούει. Τον ρώτησα
τι προτιμά, να του μιλώ ήρεμα ή να φωνάζω? Μου λέει ήρεμα.
«Ε τότε να του μιλάς και εσύ ήρεμα του αδερφού σου να δεις ότι σιγά σιγά θα αλλάξει η
συμπεριφορά του. Εξήγα του πως τα βάζουμε στην θέση τους και πες του να
διαβάσετε μαζί ένα παραμύθι» .
Πετύχαμε καλή μέρα τον Σ ευτυχώς. Πήγε πίσω στο δωμάτιο,
του είπε ήρεμα και γλυκά να βάλουν τα βιβλία στην θέση τους. Ο Σεμπάστιαν ήταν
σκαρφαλωμένος πάνω σε καρέκλα και ανακάτωνε το πάνω ράφι. Τον κατέβασα και του
είπα τι ωραία ιδέα να διαβάσουν με τον αδερφό του. Πιάνουν βιβλία, κάθονται στο
πάτωμα και φεύγω. Ο ΦΑ αποφάσισε να του διαβάσει την σειρά Μικροί Κύριοι. Οι
ιστορίες του ήταν της κατηγορίας «ο κύριος Λαίμαργος έτρωε πρωινό ένα αυγό. Μετά
έκατσε να κοιμηθεί ο κύριος Λαίμαργος και μετά εσκέφτετουν τα μακαρόνια, την
σοκολάτα.»
Μια χαρά μπορεί να περιγράψει εικόνες, ήρεμα του μιλάει,
μπορώ να βάλω το πλυντήριο και να τους αφήσω μόνους τους. Λες οκ. Καλά πάει. Πόμπα.
Περνώ από την πόρτα ξανά στα πέντε λεπτά και ακούω το
εξής: «Η κυρία Χαμογελαστή ήταν πολύ χαρούμενη και έκλανε συνέχεια». Εξαφανίστηκα
και δεν άκουσα το υπόλοιπο της ιστορίας. Δεν ήθελα να με δει να χασκογελώ και
να παίρνει θάρρος. Θα τον βάλω να γράψει βιβλίο.
xaxaxaaxa, φιρμός!
ΑπάντησηΔιαγραφήαστείρευτη φαντασία!!