Καινούργια παιχνίδια..

Τωρά που θυμήθηκα. Έρχεται το παιδί μου την Κυριακή και μου λέει. «Θέλεις να παίξουμε Χριστούγεννα;». Ο Σεμπάστιαν αυτός.

Πως παίζουμε βρε Χριστούγεννα τον ρωτώ.

«Μου βάζεις δώρο κάτω από το μαξιλάρι μου.» λέει.

Είχε δυο μέρες που ήθελε καινούργιο δώρο.

Τυχαία είχα πάρει 5 μικρά δεινοσαυράκια που δεν του είχα δώσει ακόμα. Τα δίνω της κόρης κρυφά, τα παίρνει στο δωμάτιο του και τα κρύβει κάτω από το μαξιλάρι.

Εγώ κυρία στον καναπέ. Ο Σεμπάστιαν επιμένει ότι θέλει να παίξει Χριστούγεννα.

«Ε, πάμε στο δωμάτιο σου» του λέω.

Ξεκινάει βαριεστημένος, ανεβαίνει στο κρεβάτι, παίρνει τον πούλουκο του και ξαπλώνει άνετος, έτοιμος για να γκρινιάξει.

«Πες να δούμε, πως παίζουμε Χριστούγεννα;»

Σηκώνεται και λέει, «μάμα, βάζεις ένα δώρο κάτω από το μαξιλάρι...» και σηκώνει το μαξιλάρι τάχα για να μου δείξει. Βλέπει το δωράκι!!! Η χαρά απερίγραπτη.

«Η μάμα έκαμε μαγικά!!! Η μάμα είναι ο Άγιος Βασίλης!»

Νομίζω γύρισε μπούμερανγκ το παιχνίδι με τα Χριστούγεννα.