Μία Π̌εμπτη.

Αααααααααααααααααααα. Λες πληρώσαμε αυτή τη βδομάδα.
Not.

Είμαι στο αυτοκίνητο.
Περιμένω την Καρμενσιτα να τελειώσει το μάθημα της. Ο Φελίππε Αλόνσο θεώρησε καλό να μην μου πει ότι έχει number 2 στο σώβρακο του. Μου έδωσε η μπόχα. Ρωτώ αν τα έκαμε και λέει ναι. Άψογα; Φανταστικά.
Που να πάω με 25 λεπτά να θέλει ακόμα να τελειώσει το μάθημα η κόρη και το σπίτι μας να είναι σε απόσταση 30.
Πετάχτηκα στο γραφείο που ευτυχώς ήταν πιο κοντά, με μωρομάντηλα και έξτρα σώβρακο. Μια μίνι εκκαθαριση πωπού και πέταμα καφέ σώβρακου - ευτυχώς που σχόλασαν οι περισσότεροι συνάδελφοι.
Δυστυχώς για μένα είχα μόνο μακρύ παντελόνι στο αυτοκίνητο. Οπότε έχει δέκα λεπτά που στριγγλίζει και θέλει να φορέσει ξανά το σκατένο παντελόνι. Εγώ να μην αντέχω την βρώμα και να έχει και μάθημα ο κύριος μετά που να πεις να του το δώσω να σιωπησει. Δεν ξέρω αν έχω ορθογραφικα αν έχω βάλει τόνους κατανόηση ζητώ στην προσπάθεια α) να μην κάμω φόνο και β) να μην βάλω τα κλάσματα.
Κλάματα.

Θα επανέλθω



Edit. 4:00. Δεν κατεβαίνει να πάει στο μάθημα του. Γιατί ποναει το κεφαλι του.
Και κλαίει.

Και θέλω να κλαίω.


Edit: 4:07 του είπα ότι στο μάθημα θα πάει μόλις του περάσει το κεφαλι του. Τέρμα.

Σταματα το κλαμα για να μου πει ότι πρώτη φορά άκουσε ότι στα ορεινα θα έχει 18 βαθμούς Κελσιου. Με απόλυτη φυσικοτητα και ηρεμία.

Θα με στείλει σε ψυχίατρο αυτός τέλος.



Edit: 4:24. Του είπα ότι θα τον κατεβασω στο μάθημα ο κοσμος να χαλασει σε δέκα λεπτά.
Μετράει τα δευτερόλεπτα και μου ανακοινώνει όταν περάσει το λεπτο.
Έμειναν 5.
Σιγά που θα κατεβεί εύκολα.




Edit: 8:00 είμαι σπίτι. Περιμένω να φαν τα βλαστάρια για να παν για ύπνο.

4:30 άνοιξα την πόρτα του αυτοκινήτου του είπα θα του δώσω να πάρει και νερό από την μηχανή. Κατεβηκε κύριος πήγε στο μάθημα του.
Χέστηκε όμως ο Σεμπαστιαν. Δεν είμαι όμως αρκετά μάνα για να τον αλλάξω στο αυτοκίνητο στους 42 βαθμούς πήγα στην γιαγιά του 20 λεπτά απόσταση. Τον άλλαξα και ξανά πίσω just in time για να παραλαβω τους άλλους δύο από το μάθημα.

Ξεκινά ο Γολγοθας του 35λεπτου να φτάσουμε σπίτι. Ο Σεμπαστιαν να κλαίει γιατί θέλει νερό. Η Καρμενσιτα πονουσε το κεφαλι της. Βάζω ένα cd το οποίο αποδειχτηκε ότι το άφησε ο παπάς μου στο αυτοκίνητο, γιατί ξαφνικάς ακούμε το κυρά Γιώργενα... Και ο ΦΑ σαν να μην συμβαίνει τίποτε να τραγουδα. Προχωρω παρακατω  και "... Να παίζει το τρανσιστορ..." Και ο ΦΑ να συνεχιζει και με αυτό!!!!! Από πότε τα ξέρει αυτά δεν ξέρω. Πολύ μεράκλωμα.
Ερχομαστε σπίτι και ο ΦΑ ξεκινά να κλαίει γιατί δεν θα τον αφήσω να βγει έξω. Που πρέπει να μπανιαριστεί και να κοιμηθεί. Ο πασάς να θέλει να μου δείξει στο κινητό βιντεάκια καφρίλες. Ο Σεμπάστιαν να κλαίει γιατί πεινάει και να μην έχω τίποτα έτοιμο. 
Κάπως έτσι φτάσαμε στις 8:00.


Θα πάρω τα βουνά!!!