Ούφ.

Τον τελευταίο καιρό κάμνω μια τιτανοτεράστια προσπάθεια να κοντρολάρω το χάος των πραμάτων μου και του νοικοκυριού μου. 

Έχω βάλει κανόνα πριν πάνε για ύπνο τα παιδιά να είναι μαζεμένα τα παιχνίδια τους. Κάποιες φορές ακούν, τις περισσότερες μάλλον με γράφουν. 

Η Καρμενσίτα είναι σε μια ηλικία που αναγνωρίζει το βλέμμα της στρίγγλας μέσα μου και συνήθως τα μαζεύει πρώτη. 

Ο Φελίππε Αλόνσο σαν χαρακτήρας, θα κάνει πρώτα κάτι άλλο και μετά αυτό που θα ζητήσω. Οπότε παίζει ο διάλογος συνήθως: 
Ε: «ΦΑ σε παρακαλώ μάζεψε τα αυτοκινητάκια σου». Δεν αναγνωρίζει τον ήχο της φωνής μου, δεν ακούει, επιλέγει κοινώς να με γράψει. «ΦΑ μάζεψε τα αυτοκινητάκια σου σε παρακαλώ» - με το γνωστό βλέμμα στρίγγλας και τόνο φωνής του Τζαφάρ. 
ΦΑ: «Θα πάω να πιώ νερό πρώτα». Πάει να πιει νερό, αποφασίζει ότι θα φάει και λίγο από το δείπνο του που υποτίθεται ότι είχε τελειώσει και συνεχίζει ακάθεκτος το παιχνίδι. 
Ε: «ΦΑ τα αυτοκινητάκια σου!!!» 
ΦΑ: «Ντάααααα». 
Αυτό το "Νταααα" μου την σπάζει αφάνταστα.

Και φτάνουμε στον Σεμπάστιαν. 
Ε: «Σεμπάστιαν μάζεψε την κιθάρα σου σε παρακαλώ, στην θέση της». 
Σ: «Όχι»
Μου είπε όχι!!! Μου είπε όχι. Μετράω μέχρι το δέκα να μην φωνάξω και να φανώ ήρεμη. Με σοβαρό ύφος αλά super nanny.
Ε: «Η κιθάρα αν δεν πάει στην θέση της θα πάει ανακύκλωση».
Σ: «Ουφ» παίρνει την κιθάρα από τον καναπέ και πάει προς το κουτί με τα μουσικά όργανα. 
Γυρίζω να δω τον πασά αν παρακολουθά την κατάσταση γιατί μου φάνηκε περίεργο που με την δεύτερη πήρε την κιθάρα. Ετοιμαζόμουν να θριαμβεύσω ότι επιτέλους με ακούει έστω από την δεύτερη. Γυρίζω ξανά να τον δω, και βλέπω την κιθάρα στην ανακύκλωση. !!!!!

Έχω σωτηρία? Νομίζω δεν έχω. 

Τον ρώτησα γιατί την έβαλε στην ανακύκλωση. Έσπασαν είπε οι χορδές. 

Τα νεύρα μου εμένα έχουν σπάσει εδώ και καιρό.