Οι φακές.

Είναι κάτι Δευτέρες φανταστικές.

6:00 Παίζει το ξυπνητήρι του πασά. Γυρίζω πλευρό.

6:30 Ανακοίνωση του πασά ότι φεύγει για να πάρει το αυτοκίνητο που χρησιμοποιώ εγώ για σέρβις. Θα πάρεις τα μωρά σχολείο μόνη σου λέει. Ήμουν με την εντύπωση ότι δεν θα έφευγε έτσι γρήγορα. Δεν έχουμε τίποτα έτοιμο, ούτε σάντουιτς και τα τρία παιδιά κοιμούνται ακόμα.

6:35 Ξυπνώ τον Φελίππε Αλόνσο (ευτυχώς ξύπνησε από την σωστή πλευρά και δεν είπε κιχ που ο παπάς του δεν ήταν σπίτι) και την Καρμενσίτα. Ξεκινούν να ετοιμάζονται, πάω για δικό μου σουλούπωμα και ξύπνημα Σεμπάστιαν.

7:00 Μπαίνουμε κουζίνα. Ξεκινώ να δίνω διαταγές. Καρμενσίτα φτιάχνει σάντουιτς για Σεμπάστιαν, Φελίππε Αλόνσο φτιάχνει δικό του σάντουιτς. Γεμίζουμε παγούρια με νερό.

7:20 Ο Σεμπάστιαν θέλει να πάει Λεμεσό. Δεν δέχεται να φορέσει το σακάκι του. Δεν κρυώνει. Σπατάλη ακόμα ενός δίλεπτου να προσπαθώ να βάλω το σακάκι στον κροκόδειλο.

7:25 Έτοιμοι για το αυτοκίνητο. Είπα του ΦΑ να τραβήσει την εξώπορτα να μην μπει ο γάτος μέσα και θα την κλειδώσω εγώ. Από τις καλές του μέρες. Υπακούει. Φόρτωμα τσαντών και παιδιών. Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο.

7:30 Σκατά. Η κάρτα που χτυπώ στην δουλειά έμεινε στο άλλο αυτοκίνητο. Σβήνει μου το αυτοκίνητο του πασά. Δύο φορές. Σκατά. Ηλίθιο κλατς. Όχι εγώ. Το αυτοκίνητο φταίει.

7:45 Με το κουδούνι φτάνουμε στο δημοτικό. Δίνω λεφτά της Καρμενσίτας για την καντίνα και την αφήνουμε στην είσοδο.

7:48 Κατεβαίνουμε στο νηπιαγωγείο να πάρουμε τον ΦΑ. Καθυστερημένοι. Κόλλα το και για σας. Ξανά πίσω στο αυτοκίνητο να φορτώσω τον Σεμπάστιαν. Δρόμο για το δικό του σχολείο.

7:55 Κατεβάζω τον Σεμπάστιαν. Πέντε λεπτά καθυστέρηση να συνεννοηθώ με την δασκάλα του για το μεσημεριανό του.

8:05 Φτάνω δουλειά. Κάρτα να χτυπήσω γιοκ.

8:30 Έχω τελειώσει το πρώτο κομμάτι της πρωινής ρουτίνας, και παραγγέλλω φαγητό από την καντίνα και καφέ. Τρώω το τοστ μου.

9:16 Δεν πρόλαβα να πιάσω το φλιτζάνι μου και κτυπά το τηλέφωνο. Από το δημοτικό. Η κόρη πονεί τον λαιμό της και την κοιλιά της.

9:20 Φεύγω από την δουλειά. Πάω στο σχολείο. Την βρήκα να κλαίει. Μαζεύω τσάντα και μπαίνουμε στο αυτοκίνητο να πάμε παιδίατρο.

Κλικ. Μα δεν έκλεισα την εξώπορτα του σπιτιού το πρωί.

Παίρνω πασά τηλέφωνο να κοιτάξει από την κάμερα ασφαλείας αν είναι κλειστή η εξώπορτα. Την βλέπει κλειστή, ξαναβάζει συναγερμό να είμαστε σίγουροι.

10:00 Φτάνουμε παιδίατρο. Περιμένουμε.

10:15 Σειρά μας. Αμυγδαλές. Αντιβίωση. Λάβλι. Να μην κολλήσουν και οι άλλοι δυο.

10:40 Την παίρνω στην γιαγιά της. Δουλειά πάει η μέρα. Να προλάβω να πάω μπακάλη και τις δουλειές που έπρεπε να κάμω να μην τους παίρνω όλους μαζί μου με τα μικρόβια.

10:43 Παίζει ο συναγερμός. Βουρ στο σπίτι. Γιατί όντως δεν είχα κλείσει την πόρτα το πρωί. Φύσηξε αέρας και με το που άνοιξε ξεκίνησε ο συναγερμός.

Αααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα

Κάπου εδώ παραιτήθηκα να προσπαθώ να τα προλάβω όλα. Μπακάλη δεν πήγα. Πήγα φαρμακείο έπιασα τα αγόρια από το σχολείο. Τους πήρα στην γιαγιά τους για φαγητό.

Φακές. Πώς να τους λέω ότι πρέπει να τρων από όλα όταν εγώ είμαι πιο ιδιότροπη? Έπρεπε να φάω φακές. Πρώτη φορά στην ζωή μου. Κάτι είναι και αυτό. 

Έφαα φακές.