Στο αυτοκίνητο.

Πρέπει να στήσω κάμερα στο αυτοκίνητο.

Μαργαριτάρια όπως την νύκτα του Σαββάτου πρέπει να τα έχω ον κάμερα.

Η Καρμενσίτα να κλαίει απαρηγόρητη γιατί κτύπησε το χέρι της και από πάνω έφαε στο μάτι το χέρι του Σεμπάστιαν που τα ανέμιζε χορεύοντας-τραγουδώντας. Ο Φερνάντο-Αλόνσο να μην σιωπά γενικώς. Ερωτήσεις την μία μετά την άλλη και γενικά θορύβους ότι νάναι.

Με όλο τον χαλασμό στο πίσω κάθισμα ο πασάς μου να προσπαθεί ως συνήθως να ακούσει ράδιο το οποίο σε αντίθεση με το πίσω κάθισμα έπαιζε το “Singing in the Rain”.

Μαγικά. Απλά μαγικά.