Α έχω και το χτεσινό.
Με τα ζουζούνια είπαμε να φτιάξουμε μόνοι μας εύκολη
πίτσα. Ο καθένας να βάλει πάνω στην δική του ότι θέλει. Έπιασε ο καθένας το
πιάτο του, μια ελληνική πίττα, χαμ, τυριά, σαλάμια, σιταροπούλα.. Εγώ ήθελα και
αυγό στην δική μου.
Ξεκίνησαν τα παιδιά μια χαρά. Ανοίγω το ψυγείο παίρνω αυγό.
Πέφτει αυγό.
Δεν αντιδρώ. Προσπαθώ να δω την αστεία πλευρά. Το προσπερνώ.
Παίρνω άλλο αυγό. Πιο προσεκτικά. Το σπάζω στην μέση της πίτσας
μου. Βάζω την πίτσα στο σινί μου. Την ώρα που προσπαθούσα να σκεφτώ πως θα
έβαζα και τις δυο των ζουζουνιών για να
μπουν και οι τρεις μαζί, ΦΛΑΠ. Κάτω το σινί με την πίτσα μου και το αυγό.
Επίσης είπα να μην αντιδράσω. Βγήκα έξω να μου δώσει ο
αέρας λίγο. εξακολουθώ να προσπαθώ να δω την αστεία πλευρά.
Μπαίνω μέσα στο σπίτι, ετοιμάζω ξανά την πίτσα μου. Τρίτο αυγό από
το ψυγείο. Το σπάζω στην πίτσα μου και την βάζω στο φούρνο. Το αυγό στην μέση
όμορφο και στρογγυλό.
Πείτε μου.

Οι ψυχαναλυτικές και οι αστολογικές μου γνώσεις... δυστυχώς δεν καλύπτουν αυγά που δραπετεύουν!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ μάνα μου ήδη σκέφτεται τίτλο για παιδικό παραμύθι. :)
Διαγραφή