Κουβέντες του αυτοκινήτου.

Σάββατο. Βόλτα στο Τρόοδος. Ο καιρός χάλια. Εμείς να προσπαθούμε στον ψόφο και τα νερά να τους πάρουμε χιόνια. Σχολιάζουμε τα δέντρα.

Φελίππε Αλόνσο: «Γίνεται να πιάσουμε ένα οέλατο να το πάρουμε σπίτι να το στολίσουμε?»

Κάτσε να του εξηγήσουμε του πεισματάρη ότι είναι έλατο και όχι με το ο μπροστά.

Πολλά σύννεφα και βροχή. Η Καρμενσίτα θυμήθηκε ότι κάποιος της είπε ότι βροχή έχουμε όταν σφογγαρίζει ο Θεός.

-         Νομίζω ότι τα σύννεφα είναι από  το καπνιστήρι του (εννοώντας το ηλεκτρονικό τσιγάρο του Θεού).

-         Οκ. Δεν είναι άσχημη η σκέψη σου ρε κορού.

Μετά από ώριμη σκέψη 30 δευτερολέπτων ακούς και τον Φελίππε Αλόνσο..

-         Είναι από τα σουβλάκια του.

Τρεις ώρες μετά έκαμα κλικ ότι πρέπει να θυμήθηκε την τσίκνα που τους είπα για την Τσικνοπέμπτη και ότι πάνω από την Λεμεσό έχει σύννεφα από καπνό από τις φουκούδες!!! Με εκπλήσσει ότι ακούει και θυμάται τα πράματα που τους λέμε. Συνήθως δείχνει να μην ακούει και ιδιαίτερα όταν μιλάμε.

Κυριακή. Επιστροφή στο σπίτι. Η κορού προσπαθεί να μην κοιμηθεί και βρίσκει τις 1000 και 1 ερωτήσεις για ότι να ναι. Από την γέννηση της Αφροδίτης, στους Θεούς του Ολύμπου, στον Ίκαρο, στο πως δημιουργήθηκε το σύμπαν και οι πλανήτες, στο πως έμεινε έγκυος η Παναγία (λες να ξέρει πως γίνονται τα μπεμπέ?) – και αυθόρμητα μας βγήκε απάντηση «με τον κρίνο».

Καταλήγει στο εξής:

-         Μου αρέσουν τα αρχαία. Γιατί να μην κάνουμε αρχαία από την πρώτη τάξη?

-         Πρώτα πρέπει να μάθετε την γλώσσα που μιλάτε και μετά τις αρχαίες, της λέει ο παπάς της.

-         Ξέρω ήδη. Τσιλλάρα. Τα σκατά της κότας.

-         !!!!!

Έληξε εκεί η συζήτηση.