Τα πειράματα μου.

Πόσο χαίρομαι ότι ένα πείραμα πετυχαίνει λίγο.

Με το ξεκίνημα της χρονιάς, μετά τις πρώτες βδομάδες σαν πρωτάκι με όλα τα καινούργια νέα έπεσε συζήτηση με την Καρμενσίτα για ένα αγόρι πιο μεγάλης τάξης που έρχεται κάποιες ώρες στην τάξη τους. Κάποιες φορές έτυχε να είναι και διπλανός της. Παραπονέθηκε ότι δεν μιλά ελληνικά και ενοχλά τα πράγματα της. Γενικά ότι είναι πολύ άταχτος. Δεν κατάφερα να συνεννοηθούμε από πού ακριβώς είναι το παιδί. Αραβικής καταγωγής αν κρίνω από το όνομα του.

Την βδομάδα που ήταν διπλανός της, της είπα ότι όταν πηγαίνει στο σχολείο και μπαίνουν στην τάξη αντί να τον βλέπει με το μισό της, να του λέει καλημέρα. Αρχικά διαμαρτυρήθηκε. Την ρώτησα πως θα της φαινόταν να την παίρναμε σε ένα σχολείο που κανένα παιδάκι δεν μιλάει ελληνικά. Μπορεί η συμπεριφορά του να είναι έτσι γιατί δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Μπορεί να έχει προβλήματα σπίτι. Μπορεί να είναι απλά άτακτος. Την έπεισα να δοκιμάσει να είναι ευγενική μαζί του και ευχόμουν να δουλέψει το πείραμα και να σταματήσει να την πειράζει για να έχω εγώ πάτημα μετά να λέω «είδες πως παίζει ρόλο και πως συμπεριφερόμαστε εμείς για την συμπεριφορά των άλλων?»

Δεν αναφέρθηκε για πολύ καιρό το όνομα του. Περασμένη βδομάδα μου είπε ότι είναι άτακτος και ενοχλά παιδιά στην τάξη. Την ρώτησα αν η συμπεριφορά της απέναντι του είναι όπως είπαμε. Μου είπε ότι του έδωσε και το καπέλο του όταν του έπεσε και της χαμογέλασε. Δεν την ενοχλά. Πόσο το χάρηκα.

Από την άλλη τα πειράματα μου δεν πετυχαίνουν και όλα.

Ο Φελίππε Αλόνσο είναι στην ηλικία που βρίσκουν λέξεις όπως κώλος πολύ αστείες. Μαζί με τον συμμαθητή του από ότι κατάλαβα την χρησιμοποιούν 87 φορές την μέρα. Του είπα να πει και του φίλου του ότι πολύ αστεία η λέξη αλλά να την λένε μόνο τις Δευτέρες. Τις άλλες μέρες όχι. Σχολάνει το μεσημέρι και τον ρώτησα.

Ε: του είπες ?

ΦΑ: ναι αλλά δεν θέλει.

Φτου. Πάει το πείραμα. Καμιά ιδέα άλλη?