Σάντουτις...

Με την ιδιοτροπία στο φαγητό είμαστε αυτοκόλλητες. Χρόνια τώρα. Δεν έχω αναλύσει τι μπορεί να φταίει για τα διάφορα θέματα που έχω με διάφορα φαγητά. Μπορώ να τοποθετήσω χρονικά ένα δυο ιδιοτροπίες πότε ξεκίνησαν αλλά μέχρι εκεί. Δεν ασχολούμαι περισσότερο.

Μέχρι που ξεκίνησα να διαιωνίζω το είδος μου. Σκεφτόμενη ότι δεν θέλω τα παιδιά μου (το παιδί μου τότε) να έχει τα ίδια προβλήματα με μένα, θεωρούσα ότι θα προσπαθήσω να μην αφήσω να φτάσουμε στο ίδιο επίπεδο. Προσπαθώ να μην μιλώ καθόλου μπροστά τους για τις διάφορες επιλογές μου στο φαγητό ή τις μη. Πχ. Έχει να φάω φασόλια από την αποφοίτηση του σχολείου. Δεν μου αρέσει η υφή των φασολιών. Τέλος. Δεν θέλω όμως να μην τρώνε όσπρια τα παιδιά. Ζήτω η γιαγιά που μαγειρεύει για όλους το μεσημέρι και έτσι όταν σχολάσουν τρώνε μαζί της και όχι μαζί μου. Κάποια πράγματα αναγκάζω τον εαυτό μου να τα φάει για να τους δείξω ότι δεν χάθηκε και ο κόσμος. Πόδια καλαμαριού τηγανιτά δεν είχα φάει πριν τα 36 μου. Νομίζω φταίνε και οι επιλογές εκτός από το DNA. Αν έχεις επιλογή να φας κάτι άλλο θα το φας. Εμείς τότε δεν είχαμε δεύτερο φαγητό. Ένα μαγείρευε η μάνα μου. Αυτό τρώγαμε.

Για να μην τα πολυλογώ έρχομαι στο σήμερα. Πόσο λάθος μπορεί να πάει το σάντουιτς που παίρνουν τα παιδιά στο σχολείο?

Ξεκινάμε με το ψωμί.

Το slice το έχουν σκαρτάρει και οι δυο. Δεν το προτιμούν καθόλου. Φραντζόλα θέλει μόνο η Καρμενσίτα. Ο Φερνάντο Αλόνσο προτιμάει ψωμί χωριάτικο με προζύμι από την Διερώνα (νομίζω ή κάποιο χωριό από τα γύρο εκεί). Κάποιες φορές μπορεί να φάει και το ψωμί του φούρνου το χωριάτικο. Σπάνια έρχεται σπίτι το κουτί άδειο. Βγάζει το περιεχόμενο και έρχεται πίσω το ψωμί αν δεν είναι χωριάτικο. Έχω δοκιμάσει πίττα κυπριακή, πίττα λιβανέζικη, τορτίγιες.. Nada.

Το βούτυρο δεν ενοχλά την Καρμενσίτα, ο ΦΑ δεν το θέλει ούτε να το δει.

Το τυρί το έχουν απορρίψει και οι δυο. Gouda, Edam, ότι και να είναι δεν το θέλουν έρχεται πίσω στο σπίτι μαραμένο. Καταλήξαμε στο χαλούμι. Την τελευταία βδομάδα έρχεται και το χαλούμι πίσω.

Αλλαντικά η Καρμενσίτα θα μπορούσε να τρώει όλη μέρα αλλά θεωρώ ότι δεν είναι ότι καλύτερο να της φτιάχνω σάντουιτς με το εσωτερικό του να έχει 2 εκατοστά ροζ χρώμα σε πάχος από το πολύ αλλαντικό.

Το κοτόπουλο είναι συν για την Καρμενσίτα όχι τόσο για τον ΦΑ.

Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν έχω καμία όρεξη να φτιάχνω τα σάντουιτς αφού ξέρω ότι δεν θα τα φαν. Θα το προσπαθήσω φέτος να τους φτιάξω διάφορα. Θα τους βάζω μισό όπως το τρώνε και μισό καινούργιο. Που θα πάει δεν θα μάθουν? Φτάνει να θυμάμαι τι έκανα. Της Καρμενσίτας σήμερα το μισό που της έβαλα δεν θυμάμαι τι ήταν. Μαγιονέζα-χαμ? Δεν θυμάμαι. Τέλια.