Almost...
Ήταν περίεργες αυτές οι πρώτες μέρες. Από την μέρα που γέννησα δεν είχα κοιμηθεί. Ή μάλλον ελάχιστες ώρες, ανακατομένες.
Ψες κατάφερα και έκλεψα λιγο συνεχόμενο ύπνο. Δεν ξέρω αν όντως είναι αυτό ή οι ορμόνες αλλά σήμερα νιώθω πιο normal.
Ήθελα να κλαίω και να μην μου μιλά κανείς (πράγμα δύσκολο με δυο παιδιά που δεν σταματούν ποτέ να μιλούν/τσακώνονται/τραγουδούν/παραμιλούν/μουρμουρούν/κλαίνε you get the picture), να χωθώ σε μια γωνιά. Όσο για τον θηλασμό. Πόσο εκνευριστηκό σπορτ μου φαινοταν. (Ναι φάτε με τώρα εσείς οι υπερασπιστές).
Ναι ξέρω τα θετικά γι αυτό και το προσπαθώ. Δεν σημαίνει ότι καιγομαι κιόλας. Με πνίγει το ότι δε ξέρω πόσο έφαγε και πότε θα παίξει η επόμενη σειρίνα.
Το τελευταίο τάισμα χτες όμως εγώ τα πήγα καλύτερα. Το μικρό ξωτικό δεν ξέρω αν έφαγε, εγώ δεν ήθελα να κλαίω όμως. Ας δούμε αύριο...
Αυτές οι ακούσιες γκριμάτσες που ξεκίνησε από χτες έχουν πολύ πλάκα. Νομίζεις ότι γελά. Καλά πάμε.
Ήταν περίεργες αυτές οι πρώτες μέρες. Από την μέρα που γέννησα δεν είχα κοιμηθεί. Ή μάλλον ελάχιστες ώρες, ανακατομένες.
Ψες κατάφερα και έκλεψα λιγο συνεχόμενο ύπνο. Δεν ξέρω αν όντως είναι αυτό ή οι ορμόνες αλλά σήμερα νιώθω πιο normal.
Ήθελα να κλαίω και να μην μου μιλά κανείς (πράγμα δύσκολο με δυο παιδιά που δεν σταματούν ποτέ να μιλούν/τσακώνονται/τραγουδούν/παραμιλούν/μουρμουρούν/κλαίνε you get the picture), να χωθώ σε μια γωνιά. Όσο για τον θηλασμό. Πόσο εκνευριστηκό σπορτ μου φαινοταν. (Ναι φάτε με τώρα εσείς οι υπερασπιστές).
Ναι ξέρω τα θετικά γι αυτό και το προσπαθώ. Δεν σημαίνει ότι καιγομαι κιόλας. Με πνίγει το ότι δε ξέρω πόσο έφαγε και πότε θα παίξει η επόμενη σειρίνα.
Το τελευταίο τάισμα χτες όμως εγώ τα πήγα καλύτερα. Το μικρό ξωτικό δεν ξέρω αν έφαγε, εγώ δεν ήθελα να κλαίω όμως. Ας δούμε αύριο...
Αυτές οι ακούσιες γκριμάτσες που ξεκίνησε από χτες έχουν πολύ πλάκα. Νομίζεις ότι γελά. Καλά πάμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου