Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2015

Προ

Πρώτη μέρα στο σχολείο. Ξύπνησε χαμογελαστή, ενθουσιασμένη. Στο σχολείο πήγε μια χαρά. Πήρε τον αδερφό της από το χέρι και πέρασε από την παλιά της τάξη να πει καλημέρα της περσινής δασκάλας της. Και πάμε προς την τάξη την καινούργια. Την βλέπω που σκέφτεται να μπει. Κάθετε στην καρέκλα και ξεκινάει να απλώνει τα χέρια της να την πιάσω, να κλαίει να μην θέλει να φύγω. Είπα διάφορα αλλά τελικά νομίζω όση ώρα θα έμενα εκεί θα ήταν χειρότερα. Βλέποντας την από μακριά καθόταν στην καρέκλα της χωρίς να κλαίει.
Το μεσημέρι πήρα τηλέφωνο να δω πως είναι.
Ε: «Γιατί ρε κοπέλα μου έκλαιγες?»
Κ: «Εεεε, γιατί ήταν η πρώτη μέρα και μπλα μπλα».


Μπλα μπλα? That’s it? 

2 σχόλια:

  1. Μπήκε ήδη στα στερεότυπα των "ως είθισται"!!

    Χα χα. Εμεγαλωσε γρήγορα μόνο και μόνο από την απάντησή της!

    Να τους χαίρεσαι
    :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή