Καλή χρονιά..

Δεν βάζω new resolution για τον καινούργιο χρόνο. Συνήθως με το που χειμωνιάζει. Βασικά όποτε μου έρθει. Αυτές τις μέρες είπα (και όχι σκέφτηκα γιατί το ανακοίνωσα και στον πασά μου) ότι φέτος θα προσπαθήσω να τελειώσω τα άπειρα μικρά-μικρά projects που έχω, ότι έχω στο pinterest και ότι άλλο έχω γράψει στις λίστες μου. Ε μα πια. Πόσες ώρες να περνάω στο pinterest και να μην κάμνω και τίποτα. Ώρα δεν υπάρχει αλλά θα βρω.

Ο Φελίππε Αλόνσο έχει βρει τα πάνω του. Δεν σταμάτησε να είναι πεισματάρης αλλά μπορεί να παίξει και λίγο μόνος του και λίγο με την αδερφή του (την οποία αποκαλεί τις τελευταίες μέρες «Καρμενσίτα μου» - και αυτή  να καμαρώνει).

Τώρα που θυμήθηκα. Με άφησαν με το στόμα ανοικτό και τα δυο  μου παιδιά που ξέρουν που βρίσκονται γεωγραφικά. Τουλάχιστο στους δρόμους που περνάμε κάθε μέρα. Προχτές ο Φελίππε Αλόνσο να φωνάζει από το πίσω κάθισμα μόλις μπήκα στο round-about να δώσω γύρο. Να μου δείχνει την πρώτη έξοδο και να φωνάζει «από κει, από κει». (προς κατεύθυνση supermarket) Όταν ρώτησα γιατί θέλει να πάμε από εκεί η απάντηση αμέσως «Ψωμί». Εγώ έχει πάνω από 10 χρόνια που κάνω διαδρομές Λεμεσό-Λευκωσία weekly και νομίζω δεν ξέρω με πια σειρά είναι τα χωριά που βρίσκεις στις διαδρομές. Δεν γίνεται.

Πίσω στο θέμα μου. Τα παιδιά μπορούν πλέον να παίξουν καμιά ώρα συνεχόμενη μόνα τους. Θα χρειαστεί φυσικά να βοηθήσω με τουαλέτα, με νερό, με σνακ. Αλλά δεν είναι κάθε 10 λεπτά. Γιέι.

Από βδομάδας θα μπούμε στην διαδικασία ομαδικώς να σταματήσει την πιπίλα ο Φελίππε. Αυτό και αν είναι project. Έχει γίνει αυτοκόλλητος τις τελευταίες βδομάδες με την πιπίλα και την ώρα που παίζει. Την ιστορία με την πιπιλολίμνη που είχαμε δοκιμάσει στην Καρμενσίτα δεν την βλέπω να δουλεύει σε αυτόν. Προσπάθησα να του διαβάσω το βιβλίο αλλά δεν φάνηκε να τον ενδιαφέρει και ιδιαίτερα. Το κόψιμο με το ψαλίδι της πιπίλας μου φαίνεται πιο εύκολο. Any ideas ? (Σαν να και δεν το ξαναπέρασα. Δώστε τιπς.)