Περήφανη μάνα!

Είμαι. Ελπίζω να παραμείνω. Πήγα να πιάσω τα μπεμπέ μου από τα σχολεία τους σήμερα το μεσημέρι και άκουσα καλά πράγματα και για τους δυο μόνο! Το ξέρω ότι σου λένε πράγματα που θέλεις να ακούσεις και ότι πιθανόν δεν θα είναι πάντα έτσι αλλά βλέποντας τους σήμερα και τους δυο να αλληλοεπηρεάζονται τους χάρηκα πολύ. Ο Φελίππε Αλόνσο εδώ και δυο πρωινά κατεβαίνει και στο σχολείο της Καρμενσίτας. (δεν τον αφήνω στο αυτοκίνητο). Την παίρνουμε μέχρι την τάξη και μετά ξανά βουρ στο αυτοκίνητο και στο δικό του σχολείο. Σήμερα δεν έκλαψε το αγόρι μου. Μπήκε μόνος στην τάξη! Θέλω να νομίζω ότι βλέποντας την αδερφή του να παίρνει την τσάντα της και να μπαίνει στην τάξη χαρούμενη και το γεγονός ότι παιρνά καλά στο σχολείο did the work. Το μεσημέρι πήγαμε να τον πάρουμε με την κορού. Μέχρι να μιλήσω εγώ με μια δασκάλα πήγε μόνη της και κτύπησε την πόρτα να τον παραλάβει. Ούτε να βιαστεί αυτός να βγει. Χαμογελαστός να παίζει. Εννοείται πρώτα έτρεξε προς την αδερφή του και μετά στα παιχνίδια. Μακάρι να πηγαίνουν πάντα έτσι στο σχολείο χαρούμενοι και να το απολαμβάνουν.