3 πρώτες μέρες στο σχολείο.

 Κατάφερα να ξυπνήσω με το τρίτο ξυπνητήρι. Βάζω μουσική έξω από τα δωμάτια τους. Μπας και έχουμε ομαλό ξύπνημα (γιατί την προηγούμενη δεν κοιμήθηκε κανείς στην ώρα του).

Παιδί νούμερο ένα. Καρμενσιτα.

Ξύπνησε. Ντύθηκε σε πέντε λεπτά. Στολίστηκε = έβαλε τον φιόγκο στο κεφάλι. Έτοίμασε τα πράματα της. Ήθελε να κάμει έκπληξη του αδερφού της το διάλειμμα και να τον κεράσει από την καντίνα, οπότε φύλαξε τα λεφτά της στα κρυφά για να μην την δει. Στάθηκε για την φώτο στην εξώπορτα με χαμόγελο. Μπήκε στο αυτοκίνητο με ενθουσιασμό. Έβγαλε την καθιερωμένη σέλφι. Soundtrack “Grease” στο αυτοκίνητο να τραγουδά. Φτάσαμε στο νηπιαγωγείο. Αφήσαμε τον Σεμπάστιαν στον παπά του και περάσαμε στο δημοτικό. Μόλις μπήκαμε στην αυλή την έχασα. Βρήκε τις φίλες της, στάθηκε στην σειρά της μια χαρά.

Μεσημέρι. Ερώτηση πως πέρασες σήμερα. Είπε ότι έχουν τον πιο καλό δάσκαλο του σχολείου φέτος. Ενθουσιασμένη. Βρήκε την φιλενάδα της που είχε τρεις μήνες να την δει. Πέρασε τέλια φανταστικά.



Παιδί νούμερο δύο. Φελίππε Αλόνσο.

Δεν ξυπνούσε. Πήρε 10 λεπτά κούντημα, χάιδεμα και να του μιλούμε για να ξυπνήσει. 20 λεπτά κλάμα στο κρεβάτι ότι δεν θέλει να πάει σχολείο. Είχαμε τον γνωστό διάλογο ότι όλα τα παιδάκια νιώθουν το ίδιο άβολα, θα είναι εντάξει όπως όλες οι άλλες φορές που έγινε κάτι παρόμοιο. Όλοι το περνάμε, μπλα μπλα. Τίποτα. Κλάμα. Έμπνευση του πρωινού: του έδωσα ένα μικροσκοπικό κοτοπουλάκι πασχαλινό, αυτά τα μαλιαρά, και του είπα να το βάλει στην τσέπη του για να νιώθει καλύτερα. Ευτυχώς δέχτηκε. Τον βοηθήσαμε να ντυθεί για να αποφύγουμε οποιαδήποτε έξτρα κλάματα. Στάθηκε λίγο πιο δυσταχτηκά για την φωτογράφιση. Χαμογέλασε γιατί η χαρά της αδερφής του ήταν μεταδοτική. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Πόζαρε στο σέλφι. Τους είπα την ιστορία του συμμαθητή μου του Σ που μέχρι την τρίτη τάξη του δημοτικού έκλαιγε την πρώτη βδομάδα και ήθελε την μάμα του. Φτάσαμε στο νηπιαγωγείο. Αφήσαμε τον Σεμπάστιαν στον παπά του και περάσαμε στο δημοτικό. Αρχικά κολλημένος στο πόδι μου. Από το άγχος ξέχασε να κολλήσει πάνω στον παπά του. Όταν τους μάζεψαν όλους της πρώτης και έμειναν μόνοι τους και βρήκε και ένα δυο παλιούς συμμαθητές φάνηκε να ηρεμά λίγο. Μπήκε στην τάξη του οκ. Φύγαμε.

Μεσημέρι. Ερώτηση πως πέρασες σήμερα. Πέρασε καλά είπε. Μπήκαν τρεις δασκάλες στην τάξη του. Δεν θυμάται τι μαθήματα έκαναν, δεν έχει μαθήματα να διαβάσει.




Παιδί νούμερο τρία. Σεμπάστιαν.

Δεν ξυπνούσε. Πήρε 10 λεπτά κούντημα, χάιδεμα και να του μιλούμε για να ξυπνήσει. Τον έντυσε ο πάπάς του. Ιδιοτροπία. Δεν ήθελε να φάει. Δεν ήθελε να βγάλει φωτογραφία. Δεν μπήκε μόνος του στο αυτοκίνητο του μπαμπά του. Φτάσαμε στο σχολείο. Κατεβαίνουμε. Μόλις μπήκαμε στο σχολείο ξεκίνησε να κλαίει. Τον έπιασε ο παπάς του αγκαλιά να τον πάρει στην τάξη. Κλάμα, δράμα, τραγωδία. Επέμβαση βοηθού (η οποία μας ξέρει και την ξέρουμε από τον καιρό της Καρμενσίτας), πήρε Σεμπάστιαν, έδιωξε πατέρα.

Στα μέσα της μέρας με πέρνουν τηλέφωνο από το σχολείο γιατί το αγόρι μόλις βγήκαν διάλειμμα ανέβηκε σε ένα παιχνίδι και προσγειώθηκε στο πάτωμα με το κεφάλι.! Λαμπρά.

Μεσημέρι. Μπήκα στην τάξη να τον παραλάβω. Η δασκάλα του μου είπε ότι θα γράφει τα πράγματα που τις λέει και ότι έχει χιούμορ.
Ερώτηση πως πέρασες σήμερα. Σκέττο καλά.

Καλή μας χρονιά.