Πιρούνι

Ο Φελίππε Αλόνσο έχει το συνήθειο να μην χρησιμοποιά πιρούνι. Κουτάλι ναι. Για το φαγητό όμως πιρούνι όχι. Πριν καμιά βδομάδα προσπάθησα ξανά να εξηγήσω την χρήση του πιρουνιού και να πω για χιλιοστή φορά ότι εκτός από καθαριότητα είναι και θέμα ευγένειας όταν τρώει να μην θυμίζει γουρουνάκι. Περιττό να πω ότι ένιωσα σαν να έσυρνα αυγά στον τοίχο. Ούτε και συγκινήθηκε.

Το Σαββατοκύριακο είχαμε γάμο και είμαστε καλεσμένοι και στο τραπέζι. Δεν το σκέφτηκα από πριν να τον προειδοποιήσω. Βάλαμε φαγητό, καθίσαμε. Το θυμήθηκα στα πέντε λεπτά. Γυρίζω. Ω! Το αγόρι κρατούσε το πιρούνι του και έτρωγε. Δεν λέω, έσπρωχνε το ρύζι του κατά τακτά χρονικά διαστήματα με τα δάχτυλα στο πιρούνι, αλλά ΕΤΡΩΓΕ ΜΕ ΤΟ ΠΙΡΟΥΝΙ. Κάτι κόλλησε από το lecture!