Σκέφτομαι πολύ
τον τελευταίο καιρό τους γονιούς που δεν έχουν βοήθεια. Και είναι μόνοι τους και
δουλεύουν και πολλές ώρες. Πολύ όμως τους σκέφτομαι. Φοβερή δύναμη.
Η μαμά μου είναι
σε άλλη πόλη. Οπότε η ευκολία του
έλα-καμιά-ώρα-τα-παιδιά-για-να-κάμω-καμιά-δουλειά δεν υπάρχει. Πάμε πακέτο
παντού. Θαυμάσια εμπειρία. Θα δείξει πως θα βγούμε από αυτό. Το όριο μου προς το
παρόν είναι 4 ώρες ύπνο και 30 ώρες σερί έντασης και τρέξιμο. Πρέπει να το
αυξήσω το όριο.
Μου είπαν κατά
καιρούς ότι είμαι αυστηρή και ότι περιορίζω τα παιδιά. Να μου εξηγήσει κάποιος
πως μπορεί να πάει κάποιος με ένα 6χρονο, ένα 3χρονο και ένα 4 μηνών μωρό supermarket, ή γενικά να κάμει τα daily πράματα είτε μέσα στο σπίτι είτε εκτός
σπιτιού και να μην είναι αυστηρός. Και δεν δέχομαι την λογική του να κάμεις ένα
παιδί για να μπορείς να το έχεις όπως αυτό θέλει. Ακούω συχνά τις θεωρίες για
το μεγάλωμα των παιδιών που ουσιαστικά δεν τους λένε όχι. Είμαστε έξω από τον
φούρνο και χρειαζόμαστε ψωμί. Δεν θέλει το μωρό να μπει στον φούρνο να
αγοράσουμε το ψωμί? Δεν πειράζει θα το πάρουμε άλλη φορά. Πως γίνεται? Με ποια
λογική?
Οι 2-3 γονιοί που
ξέρω που έχουν αυτές τις αντοχές, έχουν ένα μωρό. Θα ήθελα να δω πως δουλεύει όταν
είναι περισσότερα. Κάποιος?
Μπούρδες στο τετράγωνο. Στο τέλος το χάνουν το παιχνίδι. ήμουν αρκετά αυστηρή. Πήγα να χαλαρώσω λίγο και δεν μου βγήκε σε καλό. Επανήλθα ξανά, αλλά αναλόγα της ηλικίας τους φυσικά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα κάνεις πάντα εκείνο που δουλεύει καλύτερα στις δικές σου συνθήκες και μην καθεσαι να ακούς τις απόψεις των γύρω. Όλοι έχουν άποψη όπως όλοι έχουν κώλο.
Θα ήθελα να φουρνίσω το ρητό σου (για τον κώλο) στον επόμενο που θα μου πει κάτι τέτοιο. Θα δείξω ανατροφή. Θα το πω από μέσα μου.
ΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Διαγραφή