To remember...

Το ότι ψάχνω μια κόλλα να γράψω και δεν βρίσκω σε ένα σπίτι που είναι γεμάτο με χαρτιά με ξεπερνά. Γράφω ατάκες συνήθως των παιδιών για να τα θυμάμαι και να τους τα δείξω κάποτε. Όταν δεν βρίσκω κόλλα τα γράφω εδώ.

Το γεγονός ότι η κόρη μου θα μάθαινε κάποτε να διαβάζει το περίμενα. Δεν περίμενα ότι θα τα κατάφερνε πριν να πάει δημοτικό. Προσπαθώ να της πω ότι θα τα μάθουν στο δημοτικό με τις δασκάλες τους αλλά πάλι βλέποντας την ότι προσπαθεί δεν επιμένω. Να μην κόψω και τον ενθουσιασμό της.
Αποτελέσματα διαβάσματος.

Δυο βδομάδες πριν. Στο αυτοκίνητο. Κρατάει διαφημιστικό καταστήματος που γράφει πάνω ρούχα και τιμές. Διαβάζει και μου αναφέρει.
Μάμα, φόρεμα 19 φούστα 20... Παντελόνα.. Παντελόνα??? (και βλέπω από το καθρεφτάκι το ύφος της γεμάτο απορία και αποτροπιασμό). Μα πως το έγραψαν έτσι το παντελόνι?

Τρέμε κόσμε. Έρχεται μια Καρμενσίτα που θα διορθώνει τους πάντες.

Βρίσκω μικρές κόλλες δεξιά και αριστερά με προσπάθειες να γράψει. Κάποιες φορές είναι αντιγραφές από ότι βρίσκει μπροστά της. Άλλες φορές είναι λέξεις που θυμάται η ίδια. Τώρα που ασχοληθήκαν στο σχολείο με τις επετείους βρήκα μια λίστα που έγραφε..

ΕΟΚΑ
ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
ΜΑΡΚΟΣ
ΜΠΑΡΠΙ
ΜΑΤΣΟΣ

!!!