Παράσταση??

Έχω την απορία για κάτι. Να μου πείτε αν φταίω εγώ ή αν είμαι απλά υπερβολικά ιδιότροπη. Ακούσαμε για μια παράσταση κουκλοθέατρου με τίτλο «ο Τζέικ και οι πειρατές της χώρας του ποτέ». Συνήθως πράγματα στην Κύπρο που έχουν σχέση με τα αγαπημένα Disney καρτούνς τα αποφεύγω. Αλλά το γεγονός ότι έγραφε το μήνυμα περί κουκλοθέατρου είπαμε γιατί όχι? Ας πάρουμε τα παιδιά.

Αν είδατε κουκλοθέατρο είδαμε και εμείς. Τρεις κούκλες μεν, εμφανίστηκαν  για λίγο κάτω από πέντε λεπτά. Ήταν μια προσπάθεια θεατρικού να το πω. Σκετσάκι να το πω. Δεν μπορώ να σας πω σίγουρα γιατί πρώτα-πρώτα δεν είχε πλοκή. Οι διάλογοι σχεδόν ανύπαρκτοι.  Ο κάπταιν Χουκ να έχει κινητό με ring tone περσινά καλοκαιρινά hits του ραδιοφώνου. Δεν μπορώ καν να περιγράψω πρόχειρο μας φάνηκε. Και δεν τα έχω με τους ηθοποιούς. Με το υλικό που είχαν ήταν μια χαρά.

Εκεί που λες άτε πάμε σπίτι μας, ανακοινώνει ο «πρωταγωνιστής» ότι θα έχει και παιχνίδια για να κερδίσουν δώρα κάποια παιδάκια από το βιβλιοπωλείο και τον παιδότοπο. Άρα εκεί νιώθεις ακόμα πιο ηλίθια. Με το μυτερό καπέλο και το τεράστιο L στο μέτωπο. Να ανεβάζουν τους 25 μπαμπάδες που πήραν τα παιδιά τους θέατρο πάνω στην σκηνή – με τα παιδιά τους – και να σταθούν στην σειρά. Να κουρτίζουν το “Gangham Style” και να τους βάζουν να χορεύουν ένα-ένα για να βγάλουν νικητή. Seriously? Και μετά όλες οι μαμάδες με τα παιδάκια τους, φωτορυθμικά, ελληνικό χιτ του τύπου «Σφύριξα και έληξες» για να «περάσουμε  ποιοτικά τον χρόνο μας με τα παιδιά μας».

Τα παιδιά μπορεί κα να πέρασαν καλά δεν το συζητώ. Γιατί τους έβγαλαν  πάνω στην σκηνή, τους έδιναν καραμέλες. Εμένα σαν γονιό όμως με έχασαν. Δεν ξέρω αν είμαι υπερβολική αλλά ήταν χάλια.

Και ακόμα κάτι που δεν έχω καταλάβει ακόμα για την Κύπρο και τις παιδικές παραστάσεις. Δεν έχουμε άντρες ηθοποιούς αρκετούς για τα παιδικά θέατρα? Τουλάχιστον για τον πρωταγωνιστικό ρόλο θα έπρεπε να ήταν άντρα/αγόρι. Άποψη μου.