Ήρθε ο Τριβιζάς Κύπρο. Και θα διάβαζε παραμύθι στα παιδιά. Και θα υπόγραφε και τα βιβλία τους. Εδώ λέμε ότι έχω το πρώτο τεύχος της Φρουτοπίας από το 1987. Ντροπή να μην πάω. Ξέρω θα γίνει μπάχαλο αλλά χαλάλι. Το κακό ήταν που πήγαμε και οι τέσσερις. Και υπολόγισα ότι θα αργούσαμε αλλά όχι τόσο.
Πήγαμε στις 11 και 10. Κύριος ο Τριβιζάς εμφανίστηκε στις 11:55.
Σπάνιο πράγμα στη Κύπρο που το ακαδημαϊκό
μισάωρο καθυστέρησης είναι must σε κάθε εκδήλωση που σέβεται τον
εαυτό της. Δεν θα σχολιάσω τα όποια διοργανωτικά μπορεί να μην πήγαν όπως έπρεπε.
Για όσους δεν ξέρουν, έδωσαν χαρτάκια με αριθμούς για τα παιδάκια για να τους φωνάζουν
με σειρά για να τους υπογράφει τα βιβλία. Εμείς ήμασταν το 161. (Υπήρχαν και
αριθμοί κάπου στο 450). Φύγαμε (ευτυχώς με υπογραφή) στις 4:30!!!!!
Αυτό που
ήθελα να σχολιάσω είναι 2 πραγματάκια. Αρχικά είπαν να πηγαίνουν μόνο τα
παιδάκια. Πρέπει να είχε πάνω από το κεφάλι του ανθρώπου 30 άτομα γύρω από το
τραπέζι να περιμένουν. Την στιγμή που φώναζαν αριθμούς!!!! Και το χειρότερο για
μένα που δείχνει και την ανατροφή μας. Σε αυτούς που περίμεναν πάνω από το
κεφάλι του άτομα που δεν κρατούσαν καν χαρτάκι. Δεν κατάλαβα τι περίμεναν.
Το πώς με άντεξε η
οικογένεια που τους είχα χωρίς ύπνο ο Φελίππε Αλόνσο και χωρίς φαγητό και οι
τρεις τους τόση ώρα, θαύμα. Τους ευχαριστώ. Πολύ.
Υ.Γ. Ο ορισμός της βλάνγκας
ο Τριβιζάς πάντως. Αργά και σταθερά, μιλούσε στο κάθε παιδάκι, να τους ρωτήσει
το αγαπημένο τους χρώμα για να τους υπογράψει με αυτό.
Μπράβο στην υπομονή του πάντως! Ήθελα και εγώ πολύ να πάω αλλά δεν τα κατάφερα τελικά!
ΑπάντησηΔιαγραφή