Χμμμ..

Έχω ένα πρόβλημα. Καλά. Έχω πολλά προβλήματα αλλά δεν είναι του παρόντος. Άφησα το σπίτι να γίνει ένα χάος. Βασικά τα πράγματα μπαίνουν όπου λάχει. Ψάχνω ένα σύρμα εδώ και δυο βδομάδες. Τάσσω (έτσι γράφεται?) πίττες του Αγίου Φανουρίου καπάλι. Ο Φελίππε Αλόνσο με έχει φέρει στα πρόθυρα επεισοδίου τρέχω-στον-δρόμο-αναμαλλιασμένη-φωνάζοντας. Θα γίνω και εγώ σκέφτηκα από αυτές τις Αμερικάνες που είναι όλα στο σπίτι τους οργανωμένα σαν σε κατάστημα! Είπα. Μάρτυρες. Θα ενημερώσω. Προς το παρόν, έχω οργανώσει το ερμάρι του κόπελου και της Καρμενσίτας. Καλά πάμε. Άλλο ξεκίνησα να γράψω όμως. Πήγα στον Μουζουράκη. Η απορία μου είναι η εξής. Ξέρουν οι κάτοικοι της Κύπρου την χρήση του καφέ/καφενείου? Πας εκεί να πεις τα νεάκια σου. Δεν πληρώνεις είσοδο 20 ευρώ να πας να τα πεις το βράδυ. Έλεος. Δεν σταμάτησε ο κόσμος να μιλάει. Γιατί να πάω να δω τον οποιονδήποτε. Δεν λέω ότι έπρεπε οπωσδήποτε να ακούσω τα βαρύγδουπα και γεμάτα νόημα λεγόμενα του φίλτατου Πάνου αλλά αν ήθελα να μιλήσω με την παρέα μου θα πηγαίναμε κάπου αλλού και να βάζαμε το CD με τα τραγούδια του αν ήθελα τόσο πολύ να μιλάω με ηχητική υπόκρουση το Σαλάμι. Άμα πια. Και πότε θα διορθωθεί και η κατάσταση με τα «κέντρα»/«μουσικές σκηνές» μας που αν η χωρητικότητα του χώρου είναι 100 πρέπει να βάλουμε 150. Δεν πειράζει, μπορεί οι 50 επιπλέον που θα χουφτώνονται αναγκαστικά γιατί δεν έχει χώρο μπορεί και να βρουν το ταίρι τους. Και οι υπόλοιποι που προνόησαν και κάναν κράτηση γρήγορα μπορούν να απολάυσουν το show στα ζεστά με την αναπνοή αυτών που στέκονται στο σβέρκο τους. Άσε που αν θέλεις να πας μόνος ή με το άλλο σου μισό ή με την κολλητή, γενικά αν πάνε δυο άτομα μόνο δεν θα έχουν καν καρέκλα. Θα μου πεις θέλεις να κάθεσαι? Ξέρω και εγώ?