Tragedy!!!

Ότι το μπεμπέ έχει τον δικό του χαρακτήρα το κατάλαβα. Και γρήγορα μάλιστα. Ότι θα είναι drama queen νομίζω χτες μου το έκανε ξεκάθαρο. Τις τελευταίες βδομάδες εκνευρίζεται όταν έρχεται η ώρα να φορέσουμε ρούχα. Το πώς παραπονιέται είναι υπέρ-παραγωγή. Ξεκινάει με φωνές. Περνάμε σε κραυγές αγωνίας και πόνου και τελειώνουμε με τα προηγούμενα και την προσθήκη του χεριού της να κτυπάει το στήθος της. Πως φαντάζομαι να είναι σε μια τραγωδία η πρωταγωνίστρια (γιατί δεν έχω πάει και σε τραγωδία)? Κάτι τέτοιο μου θυμίζει. Υπερ-παραγωγή λέμε. Και όλα αυτά μέχρι να βάλουμε τα μανίκια. Μετά μας απασχολεί το φως και ο τοίχος.