Έλεος. Πέρασα σχεδόν όλο το πρωινό μου να μιλώ στα τηλέφωνα για να καταλάβω πως λειτουργά το επίδομα μητρότητας. Σκατά. Νιώθω τόσο ηλίθια. Που δεν καταλαβαίνω πως πάει το πράγμα. Να παίρνω τηλέφωνο στην δουλειά και να μου λένε ένα πράγμα, να παίρνω στο λογιστήριο μας να μου λένε άλλα και να παίρνω και στις κοινωνικές ασφαλίσεις και να μου λένε άλλα. Πως να ξεκαθαρίσω ρε παιδί μου. Και να μην τα εξηγούν και καθαρά. Ενώ αν τρέχαν από τα ποϊνάρκα μου τα λεφτά δεν θα είχα πρόβλημα, θα είχα? Φτου.
Ξύπνησα σήμερα και με το άγχος του σπιτιού. Και με το άγχος του δανείου. Θα κάνω ρυτίδες. Είμαι σίγουρη ότι μόλις κλείσουμε το σπίτι θα πέσουν οι τιμές. Τέτοια τύχη έχω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου