Σλουρπ...

Η μπέμπα θέλει κάτι να μασουλάει. Όχι την πιπίλα όμως. Τα δάχτυλα της. Τα βγάζω, της δίνω την πιπίλα. Φεύγω από το δωμάτιο. Επιστρέφω στο δωμάτιο σε πέντε λεπτά. Η πιπίλα ριγμένη στην άκρια και να πιπιλάει τα δάχτυλα της. Της γυρίζω τα μανίκια (έχουν κάτι σαν καπελάκι ακριβώς για αυτό τον σκοπό), και της δίνω πιπίλα. Ξανά φεύγω, ξανά έρχομαι πίσω. Κατάφερα και έβγαλε ένα δαχτυλάκι από μια τρυπούλα και το είχε στο στόμα. Τα βάζω τα μανίκια πιο καλά και να μην τα πολυλογώ η ίδια ιστορία αλλά αυτή την φορά να έχει στο στόμα το μανίκι της. Πέρασε έτσι όοοολη η μέρα. Είχε κάτι κέφια όμως. Γέλιο και κακό. Και μιλάει και του ταβανιού ώρες ώρες.