Μιας και έκλεισε δυο μήνες το κορίτσι η παιδίατρος σκέφτηκε να το γιορτάσουμε με εμβόλιο. Το κορίτσι, αθώο, στην τρελή χαρά, δεν έχει ιδέα τι την περιμένει. Πήρε δυο λεπτά να ετοιμάσει το κοκτέιλ που έβαλε στην σύριγκα. Το κορίτσι με το που μπαίνει η βελόνα στην ζαμπούδα της, έγινε αυτόματα στο χρώμα του ξιδάτου παντζαριού, έκλεισε όσο πιο σφικτά τα μάτια της, το στόμα της άνοιξε διάπλατα για να κλάψει, αλλά τις πήρε πολύ ώρα μέχρι να αναπνεύσει το καημένο και να πατήσει τα κλάματα. (τα άλλα παιδάκια στο λόμπι του ιατρείου είμαι σίγουρη ότι σκέφτηκαν "πωπω τι κινέζικα βασανιστήρια έχει εκεί μέσα" - και αλήθεια τι είναι τα κινέζικα βασανιστήρια?).
Είναι λίγο ιδιότροπη από εκείνη την ώρα αλλά εντάξει. Απλά δεν μας άφησε να την χτενίσουμε μετά από το μπάνιο της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου